help-net.gr

καλησπερα σας, ειμαι καινουρια εδω και θελω να μοιραστω το προβλημα μου μαζι σας μηπως και ηρεμησω λιγο. εχει 2 μερες που χωρισα μετα απο 2.5 περιπου χρονια. ηταν δικη μου αποφαση ομως δεν ειχα προβλημα απο τον πρωην συντροφο μου. καταλαβε τους λογους οι οποιοι ειναι ψυχολογικοι και το δεχτηκε. σιγουρα ειναι πολυ δυσκολα τα πραγματα ωστοσο νοιωθω να μην ξερω τι μου συμβαινει. νιωθω τοσο μονη και φοβισμενη που ειμαι σχεδον ετοιμη να τον παρω τηλεφωνο να ξεχασει οτι εγινε. για να σας δωσω να καταλαβετε ειμαι 22 και ειναι 34. τοσο καιρο ολα ηταν μια χαρα και περνουσαμε πραγματικα υπεροχα. ειχαμε και καποιες δυσκολιες τις οποιες ξεπερνουσαμε και ειμασταν καλα. ωστοσο τελευταια αρχισα να φοβαμαι για τον εαυτο μου οτι ολα αυτα που ειπα σε αυτον τον ανθρωπο οτι θελω να κανω μαζι του δεν θα μπορεσω να τα κανω. για συγκεκριμενους λογους οι γονεις μου δεν γνωριζαν οτι εχω σχεση και το οτι επρεπε καποια στιγμη να το πω ηταν δυσκολο για μενα.δυστυχως το να μαθευτει αυτη η σχεση θα προκαλουσε πονο. στην αρχη πιστευα οτι ειναι μεν δυσκολο αλλα αφου τον αγαπω θα το καταφερω. ομως αρχισα να φοβαμαι για μενα. εχουν συμβει πολλα τον τελευταιο καιρο στη ζωη μου και εχει πιεστει απιστευτα πολυ η ψυχολογια μου. τρεχω μονιμως για ολους τουσ αλλους και για μενα δεν κανω τιποτα. δεν εχω χρονο να σκεφτω να κανω καποια πραγματα οταν τα θελω και οπως τα θελω. αυτο αρχισε να με βαραινει και να με σκαει και αρχισα να νοιωθω επιτακτικη την αναγκη να κανω κατι για μενα. τα εβαλα ολα κατω και ειδα πως ετσι πως εχουν ερθει τα πραγματα οπως και να χει καποιοι θα πληγωθουν. αυτο που με εκανε να χωρισω ειναι το οτι δεν ηθελα να συνεχισω να κραταω σ'αυτη τη σχεση τον πρωην συντροφο μου χωρισ να ειμαι πλεον σιγουρη για το κοινο μας μελλον.σκεφτηκα οτι θα ηταν χειροτερο αν περιμενα αλλο τοσο καιρο και να χωριζα τοτε. ομως ποναω. βλεπω και ποσο υποφερει και αναρωτιεμαι αν εκανα καλα. ομως δε θελω να τον εγκλωβισω σε μια σχεση που δεν ξερω πως θα εξελιχθει. ισως σας εχω μπερδεψει σε καποια γι αυτο πολυ ευχαριστως να δεχτω οποιαδηποτε ερωτηση, να καταλαβετε καλυτερα και να με βοηθησετε. σας ευχαριστω. ελπιζω να υπαρξει καποια απαντηση!

Καλησπερα καλη μου,

Γιατι κοριτσακι μου καλο αφου περναγες καλα με αυτον τον ανθρωπο χωρισες??
πως λεμε οτι αγαπαμε εναν ανθρωπο και μετα του λεμε να φυγει απο την ζωη μας?
και με ποιο δικαιωμα καλη μου αποφασζεις ΜΟΝΟ εσυ το καλο του συντροφουσου με το να μεινει η να φυγει απο την σχεση?
αυτος δεν εχει γνωμη?
δεν εχει αισθυματα?
σκεφτηκες ποτε αν αναγκαστικε να φυγει απο αυτην την σχεση μονο κ μονο επιδη ηθελε να σε βλεπει να εισαι καλα?

γιατι βρε παιδια περιπλεκεται ετσι κ τοσο πολυ τα πραγματα?/
ειναι πολυ λογικο για να εισαι εσυ καλα και ευτιχησμενη ολοι οι αλλοι γυρωσου εκτος απο τον καλο σου ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΤΗΧΗΣΜΕΝΗ νομος τι να κανουμε τωρα.

δεν μπορουμε να τα εχουμε ολα και ολους καλα.

θα υπαρξουν και δυσκολες ωρες ,αλλα εκει ακριβως δοκιμαζωνται και οι σχεσης και εκει ακριβως μπαινουν τα θεμελια μιας σχεσης.

επιτελους μαθεται να μιλατε και να εισατσε ειλικρινης σε οτι θελεται αλλα αυτο που θελετε να ειναι καλο και λειτουργικο για την ΣΧΕΣΗ ΣΑς ΚΑΙ ΜΟΝΟ.

ΔΕΝ ΠΕΤΑς ΚΑΛΗ ΜΟΥ 2,5 ΧΡΟΝΙΑ ΖΩΗς ΚΑΙ ΣΧΕΣΗΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ για να μην στεναχωρεθουν ουτε οι γονεις αλλα και ολος ο κοσμος
Οκοσμος ολος ειναι πρωτα εσυ και ο καλος σου.

αυτα ειχα να πω ξανασκεψου καποια πραγματα ποιο σοβαρα γιατην δικη σου ζωη, και σταματα να ζης για τους αλλους οι αλλοι δεν ζουν μονο για σενα.

φιλικα κατερινα.

Σας ευχαριστω για τις απαντησεις σας. απλα τον τελευταιο καιρο περιπου ενα χρονο ειμαι τοσο πιεσμενη ψυχολογικα και νοιωθω πως αυτο δε θα εχει τελος. απλα αυτο που ηθελα να αποφυγω ηταν να περασουν αλλα 2 χρονια και να δω οτι οντως δε μπορω να κανω αυτα που ειχα υποσχεθει. ξερω οτι πρεπει να προσεχει κανεις τι υποσχεται αλλα δεν μπορω να εξηγησω το φοβο που με εχει καταλαβει και τη σιγουρια που νιωθω οτι δεν θα μπορεσω ποτε να ξεπερασω τα αγχη και τους φοβους μου κι οτι οντως δε θα γινουν αυτα που υποσχεθηκα. σκεφτηκα πολυ και τον πρωην συντροφο μου και αυτο ηταν που με εκανε να του μιλησω. εκτος αυτου παντα του λεω τα αγχη μου και τους φοβους μου. δε θα μπορουσα να κρυψω αυτα που νοιωθω και αυτα που με φοβιζουν.ειναι πολλες οι δυσκολιες που βλεπω μπροστα και μου φαινονται ακατορθωτα το τελευταιο διαστημα. νοιωθω πως δεν ειχα το δικαιωμα να τον κρατησω στη σχεση απο τη στιγμη που εχω τετοιες ανασφαλειες για τον εαυτο μου και που δεν ξερω τι μπορω να κανω πλεον για αυτα που λεγαμε.

Γεια σου και από μένα,

εγώ βρε Αριάδνη μου μπερδεύτηκα,τον θες τελικά ή δεν τον θες??
Αν τον θες γιατί τον χώρισες??και αν δεν το θες γιατί στεναχωριέσαι;;
Είναι η επιλογή σου, η απόφαση σου στήριξε την...και αν δεν είσαι σίγουρη ποτέ μην την ανακοινώνεις στους άλλους...σιγουρέψου!!!
Εχω την αίσθηση οτι για σένα όλο αυτό έκανε τον κύκλο του και στεναχωριέσαι γιατί βλέπεις οτι προκάλεσες πόνο σε κάποιον που ναι μεν αγαπάς αλλά όχι τόσο ώστε να φανταστείς τη ζωή σου μαζί του από δω και πέρα.Στεναχωριέσαι γιατί ξέρεις οτι σ αγαπάει και αναρωτιέσαι αν έκανες καλά και αν θα ξαναβρεθεί κάποιος σαν αυτόν ...το θέμα όμως είναι αν τον αγαπάς εσυ.. αν είσαι ερωτευμένη...καμια φορά μπορεί ο αλλος να είναι καλός, χρυσός αλλά να μην υπάρχει αυτό το κάτι!!
Αυτή είναι η δική μου άποψη και εκδοχή..εσύ βέβαια ξέρεις καλύτερα!!!
Ευχομαι η απόφαση σου να είναι η σωστή και να σε βοηθήσει πραγματικά να κάνεις κάτι καλύτερο για σένα!!!

Φιλικά Βένια!!!

Γεια κ παλι καλη μου,

εδω εχω την αναγκη να πω ενα πραγμα,

οτι μα οτι και να ειναι αυτο που υποσχεθηκες και δεν μπορεις να δωσεις, κανεις, προσφερεις,
καλο θα ηταν να του το πης και να το σηζυτησης μαζι του,για τι οταν 2 ανθρωποι εχουν περασει καποιες καταστασης ,χρονια μαζι, ολα αυτα που εχουν πη στην αρχη η καπου μετα αναπροσαρμοζωνται και υπαρχει και ο παραγον δουλεια, ζωη, καταστασης .

Εκει λοιπον ειναι οι σχεσης των 2 που πρεπει να δοκοιμαστουν και να δουν τι στηρηξη και τι βαθια αισθηματα εχουν.

Γνωμη μου ειναι πριν περασει ο χρονος να καθησης καινα κανεις εναν διαλογο σε αυτον τον ανθρωπο για ποιους λογους πραγματικα ζωριζεσαι και εχεις ασχημη ψυχολογια αλλα και για ποιον λογο ΕΣΥ πιστευεις οτι σταματησες αυτην την σχεση.

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ """"ΕΚΕΙΝΟΣ""" ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΧΕΣΕΙΣ.
ΔΕΝ ΕΙΣΟΥΝ ΜΟΝΗ 2,5 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΧΕΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΩΣΗΣ ΜΟΝΗ ΣΟΥ.

Αυτη ειναι η δικη μου γνωμη και ευχομαι να σκεφτης ωριμα και ειλικρινα αλλα κυριως ΔΙΚΑΙΑ
για την εκβαση της καταστασης σας.

Φιλικα κατερινα.

<3

γεια σου κ απο μενα,φυσηκα κ εγω θα συμφωνησω με τα αλλα παιδια,σε οτι ειπαν υπαρχει μια λογικη,η δικη σου σκεψη ειναι απο οτι καταλαβα χωριζεις επειδη δεν μπορεις να κανεις αυτο που υποσχεθηκες,δεν ξερουμε τι ειναι αυτο,αλλα υπαρχει κ η συζητηση δεν το βαζουμε στα ποδια σαν κλεφτες,κ αν νιωθεις κατι γι αυτον τον ανθρωπο δεν πεταμε ετσι τοσο χρονια για εναν φοβο,αν τον θελεις πραγματικα κ αν περνατε καλα γιατι να τον αφησεις?μιλησε του κ θα καταλαβει,εξηγισε του τους φοβους σου.ολα θα πανε καλα