|
Γλυκιά μελαγχολία του τελους. Γνωστά πρόσωπα που θα λησμονηθούν. Μορφές που θα ξεχασουν και θα ξεχαστούν, σαν την μυρωδια του γιασεμιού που μύρισες προχτές και αδυνατείς να φέρεις ακέραιη την ανάμνηση στη μνήμη σου.
Ο ήχος του ρολογιού επιτακτικά σε αποσπά. Σου απαγορεύει να αφεθείς στα γέλια του τότε. Δεν σου αφήνει περιθώρια να μετανιώσεις... Σε προκαλεί να τρέξεις να προλάβεις το πλοίο της καινούριας σου ζωής.
Διάχυτη και αυτή η γνώριμη μυρωδιά... Μυρωδιά από καμμενες φωτογραφίες...
Οι βαλίτσες έτοιμες για ταξίδι. Ταξίδι δίχως προορισμό. Ταξίδι αναζήτησης καινούριων φτερών...
Τόσο κοντά στο αγαπημένο σου όνειρο... Τόσο μακριά απ' τις καμμένες φωτογραφίες...
Αγγελικές κινήσεις χορεύουν στον ρυθμό της θάλασσας. Αιθέρια παρουσία , το αύριο , χορεύει στα κύματα. Ζωγραφίζει την ελευθερία στα σύννεφα, φοράει λευκή αγάπη και δαμάζει το άγνωστο γαλάζιο...
Σιγοτραγουδάς εναν παλιό ρυθμό. Χαραγμενό στη μνήμη σου αλλα τόσο δύσκολο να ξεθάψεις ανέπαφη την ανάμνηση... Θυμάσαι απλά την ζεστή φωνή που χαίδευε τα αυτιά σου... Θυμάσαι την βελούδινη φωνή που σιγοτραγουδαγατε μαζί...
|