help-net.gr

Ναι...δύο έννοιες που δεν μπορούν φυσιολογικά να συγχέονται,κι όμως "πρωτοτύπησα" και έκανα ΚΑΛΥΤΕΡΗ φίλη την ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ εχθρό μου. :( Ποσο αρρωστημένο μπορει να ακούγεται αυτο?Κι όμως...
Με την κοπέλα είμαστε...φίλες εδω και λιγα χρόνια,περνάμε καθε μέρα στο σχολείο μαζι,βγαίνουμε σε κοινή παρέα,μοιραζόμαστε μυστικά,οργανώνουμε μεχρι και της διακοπές μας το καλοκαίρι μαζί(στην κοινη παρεα παντα) και γενικότερα είμαστε πολύ κοντά,θεωρούμαστε "καλυτερες φίλες".
Όμως απ οτι φαίνεται δεν είναι ετσι και για τις δυό μας.Για μενα είναι ουσιαστικά ανταγωνιστής μου,την βλέπω "απέναντι" μου κι οχι "μαζί" μου σε οτι κι αν κάνω.Φυσικά και δεν χαίρομαι με τις επιτυχίες της,ίσα ίσα θα ήθελα περισσότερο να την δώ να αποτυγχάνει...
Ναι,θα μπορούσα με ευκολία να πώ οτι την ζηλεύω κατα κύριο λόγο διότι είναι η πρωσοποποίηση της τελειότητας.Η άψογη μαθήτρια.Η ταλαντούχα.Η μοναδική.Η πάντα συμπαθής και αγαπημένη των καθηγητων...το αστέρι!
Απο την πρώτη στιγμή που την γνώρισα την αντιπάθησα.Μου τη δίνει αυτο το ύφος "τα ξέρω ολα","κανείς δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί μου","είμαι η καλύτερη σ'αυτο που κάνω". Παρ'όλα αυτα την πλησίασα θέλοντας να δώ πως λειτουργεί,να καταλάβω τι την κάνει αυτό που είναι,τέλεια!Βέβαια απ οτι φαίνεται στην συνέχεια αυτο έγινε ένα μαρτύριο.Με κουράζει ψυχικά αυτη η συνεχής προσπάθεια να την φτάσω(οχι οτι κατάφερα λίγα),αυτος ο αγώνας δρόμου να αποδεικνύω λίγο λίγο αλλα συνεχώς οτι δεν είναι ασυγκριτη,οτι δεν διαφέρει τόσο..οτι...οτι...οτι!!!!!!!!
ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ
και με τον εαυτό μου,και με εκείνη,και με την όλη κατάσταση.
Προσπάθησα να μην δίνω σημασία,να μην με απασχολεί,να αγνοώ και τους άλλους με τα επιδοκιμαστικά σχόλια,την αποδοχή που της δείχνουν σχεδόν τον θαυμασμό(!) Αλλα μηδενικο αποτέλεσμα.....

Αυτο που σκέφτεστε ειναι σωστό.Είμαι απλά ένας απαίσιος άνθρωπος.Μηπως με κάνει λίγο καλύτερο το γεγονός οτι θέλω να διακόψω καθε σχέση μου μαζί της(...αλλα ΠΩΣ...)? Ή οτι κανω προσπάθειες να χαίρομαι μαζί της,να την βοηθάω να της συμπαραστέκομαι βάζοντας πολλά συναισθήματα στην άκρη?
Θα ήθελα να ξέρω την γνώμη σας απέναντι στην κατάσταση αυτη.Τι κρίνετε σωστό να κάνω?Πως να συνεχίσω την "φιλία" αυτη?

Γεια σου γλυκιά μου,

Καταρχήν δεν είναι κακό να θες να γίνεις καλύτερος άνθρωπος και να έχεις σαν πρώτυπο κάποιον..το αίσθημα της ζήλιας όμως και του ανταγωνισμού σίγουρα δεν είναι στοιχείο της φιλίας.."Πως να συνεχίσω την "φιλία" αυτη?"Αυτό δεν είναι φιλια είναι υποκρισία ένα ρολάκι που σε κούρασε.
Δεν χρειάζεται να την φτάσεις ή να γίνεις ίδια μ αυτή είσαι αυτή που είσαι ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός..όλο αυτό το βλέπεις και εσύ οτι σε φθείρει..το θέμα λοιπόν δεν είναι αυτή το θέμα είσαι εσύ....εκτίμησε τον εαυτό σου και τα προσόντα σου, το τι κάνουν οι άλλοι δεν πρέπει να σε αφορά.αν αυτή η "φιλία¨" συνεχίζει να σου δημιουργει τέτοια αισθήματα δεν υπάρχει λόγος να το συνεχίζεις!!συναναστρεφόμαστε με άτομα για να περνάμε όμορφα και οχι για να χαλιόμαστε..στο κάτω κάτω όλη αυτή η τελειότητα εσένα μπορεί να μην σου ταιριάζει..πως να διακόψεις;;δε χρειάζεται να μαλώσεις ή να πεις κάτι..όταν κάτι δεν σου κάνει απλά απομακρύνεσαι σιγά σιγά και ξεκόβεις σταδιακά.Το γεγονός οτι έχεις παραδεχτεί αυτό που σου συμβαίνει "ναι ζηλευω" είναι το πρώτο βήμα.Το δεύτερο είναι το γιατί;;;πίστεψε στον εαυτό σου..είναι κατι που πρέπει να το δουλέψεις μέσα σου όλα ξεκινάνε από κει..
ελπίζω να βοήθησα λιγάκι

Φιλικά Βένια!